فهرست مطالب آموزشی درباره سینی کابل

۱ ˗        مقدمه 

۲ ˗        استانداردها

۳ ˗        ابعاد و اندازه های سینی کابل مستقیم

۴ ˗        متریال ساخت

۴ ˗ ۱           فرایند گالوانیزه گرم عمقی Hot Dip Galvanized after Fabrication 

۵ ˗        متعلقات سینی کابل

۶ ˗        اتصالات و رابط های سینی کابل استاندارد

۷ ˗        ابعاد، اندازه و اشکال پانچ روی سینی کابل

۸ ˗        نگهدارنده سینی کابل

۸ ˗ ۱           شکل ظاهری انواع ساپورت

۸ ˗ ۲           تفاوت C Channel  با U Channel

۹ ˗        مقایسه سینی مش و سینی کابل

1 ˗     مقدمه

در اینجا مشخصات فنی و الزامات استانداری سینی کابل ارائه شده است. با مطالعه این صفحه موارد ذیل مشخص می­شود:

  1. استانداردهای سینی کابل
  2. ابعاد و اندازه های استاندارد
  3. مشخصات متریالی و گالوانیزه گرم عمقی
  4. متعلقات و لوازم جانبی سینی کابل
  5. اتصالات سینی کابل
  6. ساپورت ها و نگهدارنده های سینی کابل
  7. ابعاد، اندازه و اشکال پانچ روی سینی کابل

2 ˗    استانداردها

استاندارد سینی کابل IEC ۶۱۵۳۷  با عنوان Cable management - Cable tray systems and cable ladder systems است که آخرین ویرایش ۲۰۲۳ در ۱۵۲ صفحه بوده و ویرایش قدیمی تر ۲۰۰۶ است. تفاوت این دو ویرایش در موارد ذیل است:

  • شکل‌ها: شکل‌های جدید و بازنویسی و شماره‌گذاری مجدد آن‌ها برای وضوح و درک بهتر.
  • طبقه‌بندی خوردگی: بازنگری در طبقه‌بندی خوردگی به منظور افزایش مقاومت استاندارد در برابر شرایط محیطی مختلف.
  • آزمایش‌های بار مجاز کاری (SWL: Safe Working Load): تجدید نظر در نوع و روش‌های آزمایش بار مجاز کاری برای اطمینان از نتایج دقیق‌تر و قابل اعتمادتر.
  • آزمایش‌های جدید: معرفی آزمایش‌های جدید برای سینی هایی که به صورت عمودی نصب شده و به صورت افقی و سینی هایی که به صورت عمودی نصب شده و به صورت عمودی امتداد دارند.
  • تجهیزات ساپورت: آزمایش‌هایی برای تجهیزات ساپورت مانند بازوهای بیرونی، آویزها، پشتیبانی‌های سقفی شکل C و سیستم‌های ترازویی برای اطمینان از کارایی و ایمنی آن‌ها.
  • پیوست‌های جدید و بازنگری شده: پیوست‌های جدید و بازنگری شده، شامل دستورالعمل‌هایی برای استفاده از سینی به عنوان هادی محافظ زمین، ارائه اقدامات ایمنی اضافی.

این تغییرات با هدف بهبود جامعیت و کاربردپذیری استاندارد و اطمینان از عملکرد بهتر و ایمنی بیشتر در سیستم‌های مدیریت کابل صورت گرفته‌اند.

در استاندارد NEC NFPA ۷۰- ۲۰۲۳  در بخش Article ۳۹۲ با عنوان Cable Tray نیز در حد ۷ صفحه در مورد سینی کابل توضیحاتی ارائه شده است. تفاوت استاندارد IEC و NEC به قرار ذیل است:

متریال و ساختار: هر دو استاندارد اروپایی و آمریکایی در مورد مواد مورد استفاده و روش‌های ساخت سینی‌های کابل تفاوت‌هایی دارند.

روش‌های آزمون: استانداردها روش‌های آزمون متفاوتی برای ارزیابی عملکرد و ایمنی سینی‌های کابل تعیین می­کنند.

الزامات نصب: در NEC به جزئیات نصب، از جمله فاصله‌ها، پشتیبانی‌ها و الزامات زمین کردن پرداخته شده است، در حالی که استانداردIEC  بر جوانب دیگر تمرکز کرده اند.

استاندارد دیگر NEMA BI ۵۰۰۱۵-۲۰۲۴(VE1) با عنوان Metal Cable Tray System  و استاندارد NEMA BI ۵۰۰۱۶-۲۰۲۴ (VE2) با عنوان Cable Tray Installation Guidelines می باشد.

در ایران ترکیبی از استانداردهای فوق استفاده میشود.

در استاندارد IEC بخشی برای ابعاد و اندازه ها وجود ندارد و بیشتر در مورد آزمونها و تست ها می باشد ولی در استاندارد NEMA به روشنی ابعاد و اندازه ها بیان شده است که در ایران نیز از همین استاندارد پیروی می کنند.

خلاصه استاندارد IEC به قرار ذیل است:

محدوده این استاندارد شامل سیستم‌های پشتیبانی کابل است که برای مدیریت و نگهداری کابل‌های الکتریکی و سیم‌های ارتباطی استفاده می‌شوند. این سیستم‌ها شامل سینی‌های کابل، ترانکینگ‌ها و سایر انواع سیستم‌های مشابه است.

  • الزامات عمومی

مواد و ساخت: سینی‌های کابل باید از موادی ساخته شوند که مقاوم به شرایط محیطی مربوطه باشند، مانند فلزات (فولاد، آلومینیوم) و پلاستیک‌های مقاوم.

ابعاد و تحمل بار: مشخصات ابعادی و تحمل بار برای اطمینان از توانایی پشتیبانی و مدیریت کابل‌ها تعریف شده است.

  • آزمون‌ها و روش‌های ارزیابی

آزمون‌های مکانیکی: شامل آزمون‌های بارگذاری استاتیک و دینامیک برای ارزیابی مقاومت مکانیکی سیستم‌های پشتیبانی.

آزمون‌های خوردگی: برای سیستم‌های فلزی، آزمون‌های خوردگی جهت ارزیابی مقاومت در برابر زنگ‌زدگی و سایر تأثیرات محیطی انجام می‌شود.

آزمون‌های حرارتی: ارزیابی عملکرد سیستم در دماهای مختلف.

  • نصب و راه‌اندازی

نصب ایمن: دستورالعمل‌های نصب برای اطمینان از ایمنی و کارآیی سیستم.

پشتیبانی‌ها و فواصل: توصیه‌های مربوط به فاصله بین نقاط پشتیبانی و نحوه نصب برای توزیع بار بهینه.

زمین کردن و اتصال به زمین: الزامات مربوط به زمین کردن سینی‌های فلزی برای جلوگیری از خطرات الکتریکی.

  • مستندسازی و نشانه‌گذاری

برچسب‌گذاری: سیستم‌های پشتیبانی باید دارای برچسب‌ها و نشانه‌گذاری‌های لازم برای شناسایی نوع، اندازه و مشخصات فنی باشند.

دستورالعمل‌های کاربر: شامل راهنمایی‌های نصب، نگهداری و استفاده از سیستم.

3 ˗   ابعاد و اندازه های سینی کابل مستقیم

سینی کابلها دارای خمهایی از قبیل ۲-۴-۶ خم به سمت داخل و همچنین به سمت خارج میباشند که هر چقدر تعداد خمها بیشتر شوند استقامت و عدم خمیدگی بالاتر می رود. هر چند مرسوم ترین نوع سینی کابل ۴ خم می باشد.

آنچنان که گفته شد ابعاد سینی کابل از استانداردNEMA VE1  اخذ می شود ولی همه ابعاد در ایران مورد استفاده نمی باشد. ابعاد معمول و مرسوم در ایران بر اساس بررسی سازندگان ایرانی به قرار ذیل است:

L (m) طول سینی مستقیم THK (mm) ضخامت H (mm) ارتفاع سینی W (mm) عرض سینی No.
2, 3 1 – 1.25 40 - 50 50 1
2, 3 1, 1.25, 1.5, 2 40-50-60-80-100 100 2
2, 3 1, 1.25, 1.5, 2 40-50-60-80-100 150 3
2, 3 1, 1.25, 1.5, 2 40-50-60-80-100 200 4
2, 3 1, 1.25, 1.5, 2 40-50-60-80-100 250 5
2, 3 1, 1.25, 1.5, 2 40-50-60-80-100 300 6
2, 3 1.25, 1.5, 2 40-50-60-80-100 400 7
2, 3 1.25, 1.5, 2 40-50-60-80-100 450 8
2, 3 1.5, 2 40-50-60-80-100 500 9
2, 3 1.5, 2 40-50-60-80-100 600 10
2, 3 2 40-50-60-80-100 700 11
2, 3 2 40-50-60-80-100 800 12
2, 3 2 40-50-60-80-100 900 13
2, 3 2 40-50-60-80-100 1000 14

ردیف هایی که با رنگ سبز مشخص شده اند (آیتم های ۵، ۱۱ تا ۱۴) مطابق استاندارد NEMA نمی باشند ولی چون در سایر استانداردها ابعاد ذکر نشده است قابل ساخت می باشند. ردیف هایی که با رنگ نارنجی مشخص شده اند (آیتم های ۲، ۴، ۶، ۷ و ۹) مرسوم ترین ها هستند.

۴- تعداد خم سینی کابل:

تعداد خم‌های سینی کابل به تعداد دفعاتی اشاره دارد که لبه‌های ورق سینی کابل در فرآیند تولید خم می‌شوند تا استحکام و ایمنی آن افزایش یابد. این خم‌ها در لبه‌های کناری سینی کابل ایجاد می‌شوند.

سینی کابل 2 خم(Single Edge):

    • این نوع سینی کابل فقط دارای دو خم اصلی در لبه‌های کناری است.
    • ساده‌ترین و اقتصادی‌ترین نوع سینی کابل است.
    • مقاومت کمتری در برابر خمش و وزن کابل‌ها دارد.
    • بیشتر برای کاربردهای سبک و مسیرهای کابل‌کشی که حجم کابل‌ها کم است، استفاده می‌شود.
    • به دلیل مصرف کمتر ورق و ساخت ساده تر، قیمت پایین‌تری دارد.

سینی کابل ۴ خم(90Edge):

    • علاوه بر دو خم اصلی، دو خم دیگر در انتهای لبه‌ها ایجاد می‌شود که باعث افزایش استحکام و مقاومت سینی می‌شود.
    • یکی از پرکاربردترین انواع سینی کابل در مصارف تجاری و صنعتی سبک تا متوسط است.
    • این خم‌های اضافی به محافظت از روکش کابل‌ها در برابر بریدگی یا آسیب ناشی از لبه‌های تیز سینی کمک می‌کنند.

سینی کابل ۶ خم(Return Edge):

  • این نوع سینی کابل دارای دو خم اضافی دیگر (در مجموع شش خم) به سمت کف سینی یا در قسمت پانچ‌شده آن است.
  • بالاترین میزان استحکام و مقاومت را در برابر خمش و تحمل بار سنگین دارد.
  • ایمنی بالایی برای کابل‌ها فراهم می‌کند و از آسیب دیدن روکش آن‌ها به بهترین شکل جلوگیری می‌کند، زیرا لبه‌های انتهایی سینی به سمت داخل خم می‌شوند.
  • بیشتر در پروژه‌های صنعتی و مکان‌هایی با حجم کابل‌های بالا و سنگین استفاده می‌شود.
  • به دلیل مصرف بیشتر ورق و هزینه خم کاری، هزینه بالاتری نسبت به انواع دیگر دارد.

 سایر مدلهای مندرج در تصویر غالبا در ایران تولید نمی شوند البته در صورت درخواست کارفرما به صورت سفارشی قابل ساخت است.

استاندارد و اجبار تعداد خم

استاندارد خاصی که به طور اجباری تعداد خم‌های سینی کابل را مشخص کند، وجود ندارد. در واقع، تعداد خم‌ها بیشتر به میزان مقاومت مورد نیاز، نوع کاربرد و ترجیحات تولیدکننده و مصرف‌کننده بستگی دارد.

با این حال، استانداردهایی مانند IEC، ISO، BS، AWS و ASTM به طور کلی به مشخصات فنی سینی کابل، از جمله ضخامت ورق، ابعاد و استحکام آن اشاره می‌کنند که تعداد خم‌ها می‌تواند به طور غیرمستقیم بر این مشخصات تأثیر بگذارد.

5 ˗    متریال ساخت

سینی کابل در ضخامت کمتر از ۱.۵ از ورق ST12 و با ضخامت بیش از ۱.۵ از ورقST37  ساخته می شود که به صورت گالوانیزه سرد و یا گالوانیزه گرم عمقی (Hot Dip Galvanized after Fabrication: HDGAF) به فروش میرسد. گالوانیزه گرم بر اساس استاندارد ASTM A123  و یا BS EN ISO ۱۴۷۱۳-۱ انجام میگیرد و گالوانیزه سرد بر اساس استاندارد ASTM B633 می باشد. در گالوانیزه سرد ضخامت در حدود ۲۵ میکرون است.

ضخامت پوشش گالوانیزه گرم وابسته به ضخامت ورق می باشد و مطابق جدول زیر است:

۵ ˗ ۱     فرایند گالوانیزه گرم عمقی Hot Dip Galvanized after Fabrication

فرآیند  گالوانیزه گرم از سه مرحله عملیات تشکیل می شود که عبارتند از: آماده سازی سطحی، گالوانیزاسیون، و بازرسی کیفی. جزئیات اجرایی هر یک از این سه مرحله با استناد به استانداردهای بین المللی گالوانیزه گرم قطعات آهنی و فولادی، که توسط شرکتA123  ASTM آمریکا به طور سالیانه گردآوری، تصحیح و منتشر می گردد، انتخاب می شود.

در ابتدای کار، قطعات فولادی در داخل سبد قرار داده شده و یا با یک سری قلاب به آویزهای مخصوص متصل شده و به محل عملیات حمل می شوند. چنانچه قطعه فولادی تحت عملیات قبلی مانند نورد، خمکاری، یا سوراخکاری قرار گرفته باشد، سطح آن به روغن های روانساز آلوده است و باید ابتدا تحت یک عملیات تمیزکاری اولیه قرار گرفته و سپس به بخش تمیزکاری اصلی منتقل شود.

مرحله اول : آماده سازی سطحی

آماده سازی سطحی اولین و ضروری ترین مرحله فرایند گالوانیزه گرم محسوب می گردد. بدون تمیزکاری سطحی مناسب، واکنش های لازم میان سطح فولاد و روی مذاب رخ نمی دهد که نتیجه آن تشکیل یک پوشش غیر پیوسته و مردود شدن قطعه گالوانیزه خواهد بود.

فرایند آماده سازی سطحی بسته به تر یا خشک بودن فرایند گالوانیزه گرم شامل دو یا سه مرحله است. در فرایند گالوانیزه گرم تر، دو مرحله چربی گیری و اسیدشویی مورد استفاده قرار می گیرد. اما فرایند گالوانیزه گرم خشک از یک مرحله فلاکس زنی نیز بعد از چربی گیری و اسیدشویی استفاده می کند که طی آن، قطعه فولادی پس از چربی گیری و اسید شویی به یک حمام فلاکس منتقل می شود.

در حین فرایند چربی گیری، قطعه فولادی در داخل یک حمام حاوی محلول قلیایی داغ، مانند سود سوزآور در دمای ۷۰ تا ۹۰، اسید رقیق، یا یک محلول تمیزکننده بیولوژیکی، غوطه ور می شود. این فرایند، ذرات خاک، اثرات رنگ، چربی، روغن، و سایر آلودگی های اورگانیک را از سطح فلز پاک می کند. زمان غوطه وری به میزان آلودگی سطح بستگی دارد، اما به طور معمول بین ۵ تا ۱۵ دقیقه غوطه وری در محلول کافیست. بعلاوه، هم زدن آرام محلول تمیزکننده در حین غوطه وری تأثیر مطلوبی بر بازدهی بیشتر فرایند تمیزکاری خواهد داشت.

سایر آلودگی های سطحی، مانند اپوکسی ها و سرباره های حاصل از جوشکاری، که در مرحله از سطح پاک نمی شوند، باید توسط یک فرایند مکانیکی، مانند شستشو با پاشش ماسه تمیزکاری شوند. پس از پایان فرایند چربی گیری، قطعه در حمام آب غوطه ور شده و شسته می شود.

مرحله دوم آماده سازی سطحی، فرایند اسیدشویی است که طی آن قطعه در یک محلول رقیق از اسید سولفوریک داغ (با دمای با دمای ۶۰ تا ۷۰) یا محلولی از اسید هیدروکلریک در دمای محیط  غوطه ور شده تا زنگ زدگی و اکسیدها از سطح فولاد پاک شوند. غلظت اسید بسته به درجه آلودگی های اکسیدی روی سطح فلز انتخاب می گردد، اما محلولی حاوی حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد حجمی اسید عموماً به این منظور کافیست. با توجه به اینکه خطر حفره دار شدن سطح فولاد و تخریب زودهنگام وان اسیدشویی وجود دارد، عوامل بازدارنده نیز به محلول اضافه می شوند تا خطر خوردگی قطعه و دیواره وان به حداقل برسد.

یک فرایند تمیزکاری مکانیکی، مانند تمیزکاری سایشی یا پاشش پرفشار شن یا باد نیز می تواند  تمیزکاری شیمیایی یا به عنوان جایگزین آن بکار برده شود. پس از فرایند اسیدشویی نیز قطعه باید در حمام آب شسته شود.

باید به این نکته توجه داشت که اسیدشویی ناقص یا نامناسب تأثیر بسیار نامطلوبی بر کیفیت پوشش روی خواهد داشت. بعلاوه، اکسیدها و زنگ زدگی شدید سطح که با اسیدشویی تمیز نمی شوند وارد حمام گالوانیزه شده و میزان تولید سرباره و خاک روی را افزایش می دهند که خود سبب افزایش مصرف روی و کاهش بازدهی فرایند گالوانیزه می گردد.

چنانچه فرایند گالوانیزه گرم تر مورد استفاده قرار گیرد، قطعه فولادی بلافاصله بعد از اسیدشویی به حمام گالوانیزه انتقال می یابد. اما در روش گالوانیزه گرم خشک، قطعه اسیدشویی شده در یک محلول حاوی کلرید آمونیوم روی غوطه ور می شود. این فرایند تمامی اکسیدهای باقی مانده را از سطح فولاد جدا نموده و یک پوشش محافظ نازک روی سطح تشکیل می دهد که از اکسید شدن مجدد فولاد قبل از گالوانیزاسیون جلوگیری می کند. قطعه پس از اعمال فلاکس در دمای حدود ۱۲۰ خشک می شود.

مرحله دوم : گالوانیزاسیون

پس از آماده سازی سطحی، قطعه تمیز به وان گالوانیزه منتقل شده و در حمام روی مذاب غوطه ور می شود. دمای مذاب روی معمولاً حدود ۴۵۰ نگهداشته می شود، که حدود ۳۰ از نقطه ذوب روی بالاتر است. این دمای بالای روی مذاب سیالیت روی افزایش یافته و چسبندگی بهتری با سطح فولاد برقرار می شود. در حین غوطه وری قطعه، مذاب روی در سطح قطعه با آهن واکنش داده و چندین لایه ترکیبات بین فلزی آهن-روی تشکیل می دهد. بیرونی ترین لایه پوشش معمولاً روی خالص است.

پس از اتمام گالوانیزاسیون، محصولات پوشش داده شده از حمام خارج شده و روی اضافی با چکاندن و لرزاندن قطعه از آن جدا می گردد. قطعات گالوانیزه شده کوچک، مانند پیچ و مهره، تحت یک عملیات سانتریفوژ نیز قرار می گیرند تا جدا شدن روی اضافی تسهیل شود.

سپس قطعات گالوانیزه شده در آب کوئنچ می شود. اگر سرمایش به اندازه کافی سریع نباشد نفوذ میان اتم های روی و آهن همچنان ادامه یافته و اثر کرکندال رخ می دهد که طی آن لایه مرزی میان آهن و فولاد به دلیل اختلاف نرخ نفوذ اتم های روی و آهن جابجا می شود. در نتجه خطر حفره دار شدن و پوسته ای شدن پوشش روی نیز افزایش می یابد.

مرحله سوم : بازرسی کیفی

بعد از اینکه قطعات گالوانیزه شده تا دمای اتاق سرد شدند روی اضافی، که همچنان متصل به قطعه باقی مانده، به روش های مناسب، مانند سنباده زنی جدا می شود. لازم به ذکر است که سنباده زنی بیش از حد می تواند سبب آسیب دیدن پوشش شود. مشکل دیگر از بین بردن اثرات روی اضافی است که پس از سنباده زنی روی سطح باقی می ماند. هر گونه غیر پیوستگی پوشش روی با اطلاع مشتری و مطابق با استانداردهای ASTM در تعمیر پوشش معیوب، اصلاح می شود.

محصولات گالوانیزه شده باید در محفظه های عاری از رطوبت قرار داده شده و به صورت مجزا بسته بندی شوند تا هوا بین قطعات جریان داشته باشد.

5 ˗    متعلقات سینی کابل

سینی کابل شامل قسمت های مختلفی است که در تصویر زیر مشخص شده است:

  • سینی کابل مستقیم Straight
  • سه راهی Tee
  • چهار راهی Cross
  • زانویی شکل L ۹۰ درجه Elbow or Bend
  • زانویی شکل C ۹۰ درجه
  • زانویی ۴۵ درجه
  • تبدیل مستقیم Straight Reducer
  • تبدیل راست Right Reducer
  • تبدیل چپ Left Reducer
  • زانویی عمودی داخلی Inside Vertical Riser
  • زانویی عمودی خارجی Outside Vertical Riser
  • جداکننده سینی Separator
  • کاور (درب) سینی کابل Cover

کاور سینی (درب سینی کابل) انواع مختلفی دارد ولی در ایران نوع Solid Flange مورد استفاده قرار میگیرد.

6 ˗    اتصالات و رابط های سینی کابل استاندارد

برای اتصال سینی کابل ها و متعلقات به یکدیگر نیاز به تجهیزاتی است که غالبا آنها را رابط Connector یا مفصل Joint می نامند و شامل انواع ذیل است:

  • رابط بغل بند Side(Wall) Joint or L Joint

به صورت دو قطعه نبشی با ارتفاع برابر با ارتفاع سینی می باشد که در دو طرف سینی کابل نصب می گردد و دو سینی کابل را به یکدیگر متصل می کند.

  • رابط مستقیم یا کفی U (Straight) Joint

آنچنان که از تصویر نیز مشخص است رابط مستقیم قویتر از رابط بغل بند است، از این رو اگر بخواهیم از تعداد زیادی سیم و کابل در داخل سینی برق استفاده کنیم باید از رابط U شکل استفاده شود و برای عرض های کوچک تر و کابل کشی شبکه و دیتا و کلا امور سبک تر از رابط بغل بند استفاده شود.

  • رابط بغل بند عمودی قابل تنظیم Adjustable Vertical Joint

رابط قابل تنظیم جهت اتصال دو سینی به یکدیگر به شکل قابل تنظیم در زوایای دلخواه در جهت های بالا و پایین استفاده می شود.

  • رابط بغل بند افقی قابل تنظیم Adjustable Horizontal Joint

 رابط قابل تنظیم افقی به منظور اتصال دو سینی یا نردبان به یکدیگر به شکل قابل تنظیم در زوایای دلخواه و به سمت چپ و راست قابل تنظیم می باشد.

7 ˗   ابعاد، اندازه و اشکال پانچ روی سینی کابل

پانچ‌های کف سینی کابل نقش مهمی در بهبود عملکرد و کارایی سینی‌های کابل دارند. این پانچ‌ها معمولاً برای موارد زیر استفاده می‌شوند:

تهویه و مدیریت حرارت:

ایجاد سوراخ‌ها و شکاف‌ها در کف سینی کابل به تهویه بهتر کمک می‌کند و به مدیریت حرارت تولید شده توسط کابل‌ها کمک می‌کند. این امر به ویژه در محیط‌هایی با تراکم بالای کابل‌ها اهمیت دارد.

تخلیه آب و جلوگیری از تجمع رطوبت:

در محیط‌های مرطوب یا بیرونی، سوراخ‌های کف سینی کابل به تخلیه آب کمک می‌کنند و از تجمع رطوبت و زنگ‌زدگی جلوگیری می‌کنند.

کاهش وزن سینی:

پانچ‌های ایجاد شده در کف سینی، وزن کلی سینی را کاهش می‌دهند که می‌تواند نصب و حمل و نقل را آسان‌تر کند.

انواع و ابعاد پانچ‌های کف سینی کابل به صورت ذیل است:

  • سوراخ‌های دایره‌ای:

معمولاً دارای قطر ۵ تا ۲۰ میلی‌متر هستند. این نوع سوراخ‌ها به طور متناوب در سراسر کف سینی قرار می‌گیرند.

  • سوراخ‌های بیضوی (شکاف‌ها):

اندازه‌ها: معمولاً طول ۱۰ تا ۵۰ میلی‌متر و عرض ۵ تا ۲۰ میلی‌متر.

  • سوراخ‌های مربعی یا مستطیلی:

اندازه‌ها: معمولاً 10در ۱۰ تا ۵۰ در ۵۰ میلی‌متر.

  • سوراخ‌های مشبک:

کف سینی ممکن است به صورت مشبک طراحی شود، که شامل شبکه‌ای از سوراخ‌های کوچک به هم پیوسته است.

در ایران پانچ بیضوی مرسوم است که ابعاد و فواصل آنها تقریبا برابر با مقادیر شکل ذیل است:

8 ˗   نگهدارنده (ساپورت) سینی کابل

ساپورت سینی کابل بر اساس استاندارد BS ۶۹۴۶:۱۹۸۸ با عنوان Specification for metal channel cable support systems for electrical installations  طراحی و ساخته می شود.

ساپورت سینی برق به طور کلی از نظر محل نصب به سه دسته تقسیم می شوند:

ساپورت دیواری Wall Mounted

ساپورت سقفی Ceiling Mounted

ساپورت زمینی Floor Mounted

ساپورت دیواری نه تنها ساده ترین نوع ساپورت سینی کابل می باشد که ارزانترین و مرسوم ترین مدل ساپورت است.

ساپورت دیواری به دو شکل رایج در بازار وجود که یک نوع آن Cantilever (در ایران به مدل T معروف است) بوده و دیگری از نوع L (که در ایران به برکت معروف است) می باشد. دو مدل دیگر در ایران کمتر رایج است.

ساپورت سقفی نیز نوع دیگری از ساپورت سینی کابل می باشد، این قطعه هنگامی کاربرد دارد که از دیوار جهت نصب و قرار دادن ساپورت دیواری نتوانیم استفاده کنیم. نصب قطعه و سیستم برای نگه داری و یا حفاظت کمی سخت تر از نوع دیواری آن می باشد.

روش نصب دیواری ساپورت سینی نسبت به روش نصب سقفی از قیمت کمتری برخوردار می باشند اما ساپورت سقفی تحمل وزن بسیار بیشتری را دارد و از این بابت از ویژگی مثبت تری برخوردار است.

برای سفارش ساپورت و اتصالات آن می بایست به حجم بار موجود و میزان ظرفیت ساپورت به عرض، ارتفاع، طول و ضخامت توجه کرد چرا که ساپورت ها باید طوری ساخته شوند که ظرفیت وزن سینی کابل مشخصی را داشته باشند.

ساپورت سقفی انواع مختلفی دارد که به قرار ذیل است:

الف) ساپورت سینی کابل U شکل (خود به سه دسته تقسیم می شود)

ب) ساپورت سینی کابل L شکل

ج) ساپورت سینی کابل F شکل

د) ساپورت سینی کابل T شکل

ه) ساپورت های چند طبقه سینی کابل

۸ ˗ ۱     الف) ساپورت سینی کابل U شکل

در این نوع از ساپورت های زیر سقفی سینی کابل، قابلیت ساپورت گذاری به سه روش امکان‌پذیر می‌باشد.

۸ ˗ ۱ ˗ ۱                  روش اول: ساپورت U شکل با آویز راد

ساپورت سینی کابل U شکل با آویز راد (Rod Hanger U-Type Cable Tray Support) یکی از روش‌های رایج و کارآمد برای نصب و نگهداری سینی‌های کابل در مسیرهای افقی و عمودی است. این سیستم به دلیل ساختار منعطف و قابلیت تحمل بار مناسب، گزینه‌ای ایده‌آل برای طیف وسیعی از پروژه‌ها، به ویژه در کاربردهای سبک و متوسط باربری محسوب می‌شود.

ویژگی‌ها و کاربردها

طراحی U شکل این ساپورت، ضمن ارائه پایداری مناسب، امکان توزیع یکنواخت بار را فراهم می‌آورد. این نوع ساپورت عمدتاً در محیط‌هایی که نیاز به دسترسی آسان به کابل‌ها و انعطاف‌پذیری در تغییر مسیر وجود دارد، کاربرد پیدا می‌کند. از جمله موارد استفاده آن می‌توان به تاسیسات ساختمانی، کارگاه‌های کوچک، و بخش‌هایی از صنایع سبک اشاره کرد که در آن‌ها حجم و وزن کابل‌ها در حد متوسط است.

اجزای تشکیل‌دهنده و نحوه اتصال

اجزای اصلی این سیستم ساپورت و نحوه اتصال آن‌ها به شرح زیر است:

آویز (Rod Hanger): اصلی‌ترین جزء آویز در این سیستم، راد (Rod) یا همان پیچ متری (All-Thread Rod - FTR) است. این رادها از سقف یا سازه بالایی آویزان شده و وظیفه تحمل وزن سینی کابل را بر عهده دارند. طول و قطر راد بر اساس ارتفاع نصب و میزان بار مورد انتظار تعیین می‌شود.

پروفیل زیر سری: سینی کابل بر روی این پروفیل که معمولاً از نوع PGS (پروفیل گالوانیزه سبک) یا PCS (پروفیل فولادی سنگین) است، قرار می‌گیرد. این پروفیل U شکل، نقش اصلی در نگه داشتن سینی کابل را ایفا می‌کند.

اتصالات آویز به پروفیل:

واشر FRW (Flat Round Washer): برای توزیع یکنواخت فشار و جلوگیری از آسیب به سطوح.

مهره FHN (Hex Nut): برای محکم کردن اتصال راد به پروفیل.

واشر مربعی FCW یا FGW (Square Washer): برای افزایش سطح تماس و جلوگیری از لغزش. این مجموعه قطعات، اتصال محکم و پایداری بین راد و پروفیل زیر سری ایجاد می‌کند.

اتصال به سقف: برای اتصال کل سیستم ساپورت به سقف یا سازه موجود، از انکر بولت ضربه‌ای RDCA (Drop-In Anchor) استفاده می‌شود. این انکر بولت‌ها امکان نصب سریع و مطمئن را فراهم می‌آورند. در برخی موارد، بسته به نوع سازه و بار، ممکن است از رول بولت‌های شیمیایی یا مکانیکی نیز استفاده شود.

عوامل تأثیرگذار در طراحی و انتخاب

تعیین ابعاد و مشخصات دقیق ساپورت، شامل نوع پروفیل (PGS یا PCS)، سایز انکر بولت، قطر راد، قطر مهره‌ها، و مهم‌تر از همه، فاصله بین ساپورت‌ها، کاملاً وابسته به دو عامل کلیدی است:

سایز سینی کابل: ابعاد سینی (عرض و ارتفاع) مستقیماً بر میزان تحمل بار و نیاز به پشتیبانی تأثیر می‌گذارد.

وزن کابل‌های عبوری: مجموع وزن کابل‌هایی که قرار است از سینی عبور کنند، مهم‌ترین فاکتور در تعیین مقاومت مورد نیاز برای ساپورت است.

با توجه به این عوامل، مهندسین با استفاده از جداول باربری استاندارد و محاسبات مهندسی،(بهینه‌ترین) آرایش و مشخصات ساپورت را برای هر پروژه تعیین می‌کنند تا از ایمنی، پایداری و عملکرد طولانی‌مدت سیستم کابل‌کشی اطمینان حاصل شود.

۸ ˗ ۱ ˗ ۲                  روش دوم : ساپورت U شکل با آویز پروفیل

ساپورت U شکل با آویز پروفیل (U-Type Cable Tray Support with Profile Hanger) یک راه‌حل مستحکم و انعطاف‌پذیر برای نصب سینی‌های کابل است. این سیستم به دلیل طراحی پیشرفته و قابلیت تطبیق‌پذیری بالا، به طور گسترده در پروژه‌های مختلف با نیازهای باربری سبک، متوسط و حتی سنگین مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نوع ساپورت، اطمینان از پایداری و ایمنی سیستم کابل‌کشی در طولانی‌مدت را فراهم می‌کند.

ویژگی‌ها و مزایا

برخلاف سیستم‌های آویز راد که بیشتر برای بارهای سبک تا متوسط مناسب‌اند، ساپورت U شکل با آویز پروفیل، به دلیل استفاده از پروفیل‌های مستحکم به عنوان آویز، توانایی تحمل بارهای قابل توجه‌تری را دارد. این ویژگی آن را برای:

  • صنایع سنگین و پالایشگاه‌ها
  • نیروگاه‌ها و مجتمع‌های پتروشیمی
  • تونل‌های تاسیساتی بزرگ
  • و به طور کلی هر پروژه‌ای که شامل کابل‌های سنگین، تعداد زیاد کابل‌ها یا نیاز به فواصل ساپورت‌گذاری بیشتر باشد، به گزینه‌ای ایده‌آل تبدیل می‌کند.

قابلیت تنظیم و رگلاژ آسان نیز از دیگر مزایای کلیدی این سیستم است که نصب و نگهداری را تسهیل می‌کند.

اجزای کلیدی و مکانیزم اتصال

سیستم ساپورت U شکل با آویز پروفیل از اجزای اصلی زیر تشکیل شده است:

  1. آویز پروفیل (Profile Hanger): در این سیستم، به جای راد، از پروفیل‌های مستحکم C یا G شکل به عنوان آویز استفاده می‌شود. این پروفیل‌ها توان باربری بسیار بالاتری نسبت به رادها دارند و به سیستم اجازه می‌دهند بارهای سنگین‌تری را تحمل کند. نوع پروفیل آویز (ابعاد و ضخامت) بر اساس محاسبات بار و فاصله ساپورت‌ها انتخاب می‌شود.
  2. پروفیل زیر سری: این پروفیل U شکل که سینی کابل بر روی آن قرار می‌گیرد، به آویز پروفیل متصل می‌شود. این پروفیل نیز باید از مقاومت کافی برای تحمل وزن سینی و کابل‌ها برخوردار باشد.
  3. اتصالات آویز به پروفیل زیر سری: برای اتصال پروفیل آویز به پروفیل زیر سری از اتصالات تخصصی پروفیل‌های تیپ C&G استفاده می‌شود که شامل:
    • نبشی FGL (Angle Bracket): این نبشی‌ها، که می‌توانند از نوع ساده یا لچکی (gusseted) برای افزایش استحکام باشند، اتصال محکم و زاویه‌داری بین پروفیل‌ها ایجاد می‌کنند.
    • پیچ FHS (Hex Head Bolt): برای اتصال مکانیکی قطعات به یکدیگر.
    • واشر FRW (Flat Round Washer): برای توزیع یکنواخت فشار و جلوگیری از شل شدن اتصال.
    • ایزی لاک FGN (Easy Lock Nut/Washer): این قطعه امکان رگلاژ آسان در راستای ریل پروفیل را فراهم می‌کند که این ویژگی در تنظیم دقیق تراز سینی کابل بسیار مهم است.
  4. اتصال به سقف (Ceiling Attachment): برای محکم کردن کل سیستم به سقف یا سازه موجود، از:
    • پایه پروفیل FGD یا FCD (Profile Base Plate): این پایه‌ها اتصال پروفیل آویز را به سطح زیرین تسهیل می‌کنند.
    • رول بولت‌های لرزه‌ای R-HPT و FAZ II (Seismic Anchors): این نوع رول بولت‌ها، که برای مقاومت در برابر نیروهای دینامیکی و لرزه‌ای طراحی شده‌اند، پایداری فوق‌العاده‌ای را در محیط‌های حساس یا در مناطق مستعد زلزله تضمین می‌کنند.

ملاحظات طراحی و انتخاب

در طراحی و انتخاب این کلاس از ساپورت‌گذاری، فاکتورهای حیاتی زیر نقش تعیین‌کننده‌ای دارند:

  • نوع و ابعاد پروفیل‌ها (هم آویز و هم زیر سری): باید با توجه به میزان بار و دهانه مورد نیاز انتخاب شوند.
  • فاصله بین ساپورت‌ها (Support Spacing): یکی از مهم‌ترین پارامترهاست که مستقیماً به وزن سینی کابل و کابل‌های عبوری و همچنین ظرفیت باربری پروفیل‌ها بستگی دارد. هرچه بار بیشتر باشد، فاصله ساپورت‌ها باید کمتر باشد.
  • سایز و نوع رول بولت: باید بر اساس وزن کل سیستم و ویژگی‌های سازه سقف انتخاب شوند.
  • نوع نبشی (ساده یا لچکی) و متعلقات ساپورت: باید برای تحمل بارهای مشخص و ارائه پایداری لازم به دقت انتخاب شوند.

با در نظر گرفتن این نکات، مهندسان می‌توانند یک سیستم ساپورتینگ بهینه و ایمن را طراحی کنند که پاسخگوی نیازهای بلندمدت پروژه باشد.

۸ ˗ ۱ ˗ ۳                  روش سوم : ساپورت های سینی کابل U شکل به همراه مهار جانبی بریس

ساپورت U شکل با مهار جانبی بریس (U-Type Cable Tray Support with Lateral Bracing) یک سیستم پیشرفته و فوق‌العاده مستحکم برای پشتیبانی سینی‌های کابل است. طراحی این سیستم با هدف اصلی مقابله با بارهای جانبی (Lateral Loads) نظیر نیروهای ناشی از زلزله (Seismic Forces) و همچنین تحمل بارهای محوری بسیار سنگین توسعه یافته است. استفاده از بریس‌های طولی و عرضی، پایداری و ایمنی بی‌نظیری را برای سیستم کابل‌کشی در شرایط بحرانی فراهم می‌آورد.

کاربرد و اهمیت

این نوع ساپورت در پروژه‌هایی که امنیت و پایداری سیستم کابل‌کشی در اولویت بالایی قرار دارد و همچنین در مناطق با ریسک لرزه‌ای بالا، ضروری است. از جمله کاربردهای اصلی آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

نیروگاه‌ها (Power Plants)

پالایشگاه‌ها و صنایع پتروشیمی (Refineries and Petrochemical Industries)

پروژه‌های زیربنایی حیاتی (Critical Infrastructure Projects)

تاسیسات بزرگ صنعتی با حجم کابل‌های بسیار زیاد و سنگین

هدف از افزودن بریس‌ها، نه تنها جلوگیری از جابجایی جانبی سینی کابل در هنگام زلزله است، بلکه این بریس‌ها به توزیع یکنواخت‌تر بار و افزایش کلی ظرفیت تحمل سیستم نیز کمک می‌کنند.

اجزا و مکانیزم اتصالات

سیستم ساپورت U شکل با مهار جانبی بریس از اجزای کلیدی زیر تشکیل شده است:

پروفیل‌های اصلی (آویز، زیر سری، بریس): در این سیستم، تمامی پروفیل‌های مورد استفاده شامل پروفیل آویز، پروفیل زیر سری و خود بریس‌ها از نوع PGS (پروفیل گالوانیزه سبک) یا PCS (پروفیل فولادی سنگین) انتخاب می‌شوند. انتخاب نوع و ابعاد پروفیل‌ها بستگی به محاسبات دقیق باربری و نیازهای سازه‌ای پروژه دارد.

بریس‌های طولی و عرضی (Longitudinal and Transverse Braces): این بریس‌ها، که ستون فقرات مقاومت جانبی سیستم هستند، به شکل مورب (قطری) بین پروفیل آویز و سازه اصلی یا بین پروفیل آویز و پروفیل زیر سری متصل می‌شوند. هدف از طراحی آن‌ها، مقابله با نیروهای جانبی و جلوگیری از تاب برداشتن یا شکست در اثر لرزش است. تعداد و آرایش بریس‌ها (به اقتضای پروژه) بر اساس تحلیل‌های مهندسی زلزله و بارهای جانبی مشخص می‌گردد.

اتصالات بریس به آویز: برای اتصال بریس‌ها به آویز، از اتصالات تخصصی پروفیل‌های تیپ C&G استفاده می‌شود که شامل:

اتصال لولایی FGA (Hinged Connection/Swivel Connector): این نوع اتصال، که امکان تنظیم درجه (زاویه) بریس را فراهم می‌کند، برای نصب دقیق و تطبیق با زوایای مختلف بریس‌ها بسیار حیاتی است.

تسمه‌های بلند FGF (Long Straps/Plates): این تسمه‌ها برای ایجاد اتصال محکم و پایدار بین بریس‌ها و سایر اجزای ساپورت به کار می‌روند.

سایر اتصالات متداول پروفیل (پیچ، مهره، واشر) نیز برای تکمیل استحکام اتصالات استفاده می‌شوند.

اتصال به سقف: برای اتصال سیستم به سازه موجود (سقف یا دیوار)، از رول بولت‌های لرزه‌ای (Seismic Anchors) استفاده می‌شود. نمونه‌های ذکر شده FAZ II و R-HPT از رول بولت‌های با کیفیت بالا هستند که به طور خاص برای مقاومت در برابر نیروهای لرزه‌ای و دینامیکی طراحی شده‌اند و از پایداری کل سیستم در برابر زلزله اطمینان حاصل می‌کنند.

ملاحظات طراحی و محاسبات

طراحی این نوع ساپورت نیاز به محاسبات دقیق مهندسی دارد. عواملی که در تعیین مشخصات نهایی در نظر گرفته می‌شوند، عبارتند از:

نوع و ابعاد پروفیل‌ها (آویز، زیر سری و بریس‌ها): بر اساس باربری مورد نیاز و تحلیل نیروهای جانبی.

سایز و نوع رول بولت‌ها (FAZ II و R-HPT): متناسب با وزن کل سیستم و بارهای جانبی و همچنین نوع مصالح سقف.

فواصل ساپورت‌ها (Support Spacing): که باید به دقت و با توجه به باربری سینی و همچنین ظرفیت تحمل بریس‌ها تعیین شود تا از کمانش یا تغییر شکل جلوگیری شود.

کلاس طراحی (Design Class): بر اساس استانداردهای مربوط به مناطق لرزه‌خیز و اهمیت پروژه.

وزن و سایز سینی کابل: پارامترهای اساسی برای تعیین بار وارده بر سیستم ساپورت.

در نهایت، استفاده از این ساپورت‌ها با مهار جانبی بریس، یک راهکار مهندسی شده برای تضمین عملکرد ایمن و پایدار سیستم‌های کابل‌کشی در سخت‌ترین شرایط است.

۸ ˗ ۲     ب) ساپورت سینی کابل L شکل Single Strut Cable Tray Ceiling Support

ساپورت L شکل یا "سینگل استرات" (Single Strut Cable Tray Ceiling Support) یکی از روش‌های متداول برای نصب سینی‌های کابل از سقف یا سازه‌های بالایی است. این نوع ساپورت که از یک براکت (دستک) تکی تشکیل شده، به دلیل طراحی ساده و در عین حال کارآمد خود، در بسیاری از پروژه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. با وجود ساختار تک بازویی، قابلیت افزودن مهار جانبی آن را برای طیف وسیعی از کاربردها، از سبک تا متوسط و حتی در برخی موارد سنگین با رعایت نکات طراحی، مناسب می‌سازد.

ویژگی‌ها و کاربردها

این ساپورت با استفاده از یک دستک یا براکت RGS که به صورت افقی نصب می‌شود، سینی کابل را نگه می‌دارد. آویز اصلی سیستم نیز از پروفیل‌های مستحکم PGS (پروفیل گالوانیزه سبک) یا PCS (پروفیل فولادی سنگین) تشکیل شده است که از سقف آویزان می‌شود.

مزایای کلیدی این سیستم عبارتند از:

  • فضای کمتر: به دلیل ساختار تک بازویی، فضای کمتری را در ارتفاع اشغال می‌کند که در محیط‌های با محدودیت فضا یک مزیت است.
  • نصب نسبتاً آسان: فرآیند نصب آن معمولاً ساده‌تر از ساپورت‌های U شکل دوگانه است.
  • انعطاف‌پذیری در مهار جانبی: امکان افزودن بریس‌های طولی و عرضی (Longitudinal and Transverse Braces) به سازه ساپورت، مقاومت آن را در برابر بارهای جانبی ناشی از زلزله یا سایر نیروهای دینامیکی به طرز چشمگیری افزایش می‌دهد. این بریس‌ها به اقتضای پروژه و با توجه به تحلیل‌های لرزه‌ای به سازه اصلی متصل می‌شوند.
  • مناسب برای طیف گسترده‌ای از بارها: در حالی که ذاتاً برای بارهای سبک و متوسط مناسب است، با انتخاب پروفیل‌های قوی‌تر و افزودن مهار جانبی، می‌تواند برای بارهای سنگین‌تر نیز به کار رود.

اجزا و ملاحظات طراحی

در طراحی و اجرای ساپورت L شکل با مهار جانبی، انتخاب صحیح اجزا و رعایت استانداردهای فنی بسیار مهم است:

  1. براکت (دستک) RGS: این براکت بخش اصلی است که سینی کابل را مستقیماً نگه می‌دارد. سایز و ضخامت این براکت باید متناسب با عرض سینی و وزن کابل‌های عبوری انتخاب شود.
  2. پروفیل آویز (PGS یا PCS): این پروفیل از سقف آویزان شده و وظیفه انتقال بار سینی به سازه سقف را بر عهده دارد. انتخاب نوع (سبک یا سنگین) و ابعاد آن بر اساس وزن کل سیستم و فاصله ساپورت‌ها صورت می‌گیرد.
  3. بریس‌های طولی و عرضی: در صورت نیاز به مهار جانبی (به ویژه در مناطق زلزله‌خیز یا برای بارهای سنگین)، بریس‌ها از پروفیل‌های مناسب به سازه آویز اضافه می‌شوند. اتصال این بریس‌ها باید با اتصالات پروفیل‌های تیپ C&G (مانند اتصالات لولایی برای تنظیم زاویه و تسمه‌های مناسب) انجام شود تا پایداری حداکثری حاصل گردد.
  4. رول بولت‌های FAZ II و R-HPT: برای اتصال مطمئن ساپورت به سقف یا سازه موجود، از رول بولت‌های لرزه‌ای با کیفیت بالا استفاده می‌شود. این رول بولت‌ها، مقاومت لازم را در برابر نیروهای کششی و برشی ناشی از بار و لرزش فراهم می‌کنند.

عوامل تأثیرگذار در انتخاب و طراحی

پارامترهای زیر در طراحی این نوع ساپورت حیاتی هستند:

  • سایز براکت RGS: باید بر اساس عرض سینی کابل و میزان باربری آن تعیین شود.
  • سایز رول بولت‌ها (FAZ II و R-HPT): متناسب با وزن کل سیستم و مقاومت سازه سقف انتخاب می‌گردد.
  • فواصل ساپورت‌ها (Support Spacing): این فاصله حیاتی‌ترین عامل در تعیین ظرفیت باربری و جلوگیری از کمانش سینی است و بر اساس وزن سینی و کابل‌ها و همچنین استحکام براکت و پروفیل آویز مشخص می‌شود.
  • نوع پروفیل آویز (PGS یا PCS): بسته به بار کلی و دهانه آویز تعیین می‌شود.
  • کلاس طراحی: با توجه به اهمیت پروژه، استانداردهای لرزه‌ای منطقه و میزان بار وارده، کلاس طراحی سیستم (مثلاً برای مناطق با خطر لرزه‌ای بالا) مشخص می‌گردد.

با در نظر گرفتن دقیق این عوامل، می‌توان یک سیستم ساپورت L شکل ایمن و کارآمد را برای نیازهای خاص پروژه طراحی و اجرا کرد.

۸ ˗ ۳     ج) ساپورت سینی کابل F شکل

ساپورت F شکل یک راه‌حل کارآمد و صرفه‌جویی در فضا برای نصب سیستم‌های سینی کابل است، به ویژه زمانی که نیاز به عبور چندین ردیف سینی کابل (معمولاً دو ردیف) در یک مسیر عمودی باشد. این ساپورت، که می‌توان آن را نوعی براکت کنسولی (Cantilever Bracket) یا ساپورت L شکل دو طبقه نامید، به دیوار یا ستون متصل شده و دو سطح مجزا برای قرارگیری سینی‌های کابل فراهم می‌آورد.

۸ ˗ ۴     د) ساپورت سینی کابل T شکل (Double Sided Contilever Support)

ساپورت T شکل یک سیستم پشتیبانی انعطاف‌پذیر و کارآمد برای سینی‌های کابل است که امکان نصب دو سینی کابل را در یک سطح افقی و به صورت متقارن در دو طرف آویز اصلی فراهم می‌کند. این طراحی منحصر به فرد، آن را به گزینه‌ای عالی برای مسیرهای کابل‌کشی که نیاز به جداسازی یا تفکیک کابل‌ها دارند، تبدیل کرده است، در حالی که قابلیت تنظیم ارتفاعی نیز برای آن در نظر گرفته شده است.

 ویژگی‌ها و کاربردها

ساپورت T شکل از ترکیب دو دستک یا براکت که به صورت افقی و متقارن در دو طرف یک آویز مرکزی قرار می‌گیرند، تشکیل شده است. این ساختار مزایای قابل توجهی دارد:

  • مدیریت کابل بهتر: امکان نصب دو سینی کابل در کنار یکدیگر در یک سطح، به مهندسان کمک می‌کند تا کابل‌های مختلف (مثلاً کابل‌های قدرت و دیتا، یا کابل‌های ولتاژ بالا و پایین) را به راحتی از یکدیگر تفکیک کنند و به این ترتیب از تداخل الکترومغناطیسی (EMI) جلوگیری کرده و دسترسی و نگهداری را ساده‌تر سازند.
  • افزایش ظرفیت در یک خط: با استفاده از یک نقطه آویز، می‌توان ظرفیت کابل‌کشی را در یک مسیر افقی مشخص دو برابر کرد.

۸ ˗ ۵     ه) ساپورت های چند طبقه سینی کابل

در بعضی موارد طریقه قرار گرفتن تأسیسات به گونه ای است که ساپورت ها باید به‌صورت چند طبقه اجرا شوند . زمانی که این نیاز برای طراحی مطرح شود تعداد طبقات ساپورت های U،L،T،F را با طراحی و محاسبات انجام گرفته می‌توان افزایش داد.

در بالا انواع ساپورت توضیح داده شد ولی قابل ذکر است معمولا تنها ساپورتهای ساده ذیل توسط سازنده سینی کابل تامین می گردد و سایر ساپورتها به دلیل پیچیدگی ساخت، توسط شرکتهای دیگر مستقلا ساخته و تامین می شود.

۸ ˗ ۶     تفاوت C Channel  با U Channel:

در ایران این دو در بسیاری مواقع جای یکدیگر گفته و بکار گرفته می شود. ولی در بیشتر مواقع سی چنل که به آن سی ریل یا ریل یونسترات گفته می شود به صورت ۶ خم یا ۴ خم (شکل حرف C) گفته می شود ولی یو چنل به صورت دو خم (شکل حرف U) است. در هر دو صورت ممکن است با پانج در پشت یا بغل یا بدون پانچ باشند.

در استاندارد جهانی فرق این دو در تصویر زیر نشان داده شده است: (سمت راست سی چنل و سمت چپ یو چنل)

در حقیقت مطابق استاندارد به سی چنل UPN گفته می شود و دارای فلنچ (Leg) مخروطی Tapered  است ولی یو چنل UPE بوده و دارای فلنج های موازی Parallel  است.

در هر حال برای چنل ها مقادیر زیر حائض اهمیت است:

9 ˗    مقایسه سینی مش و سینی کابل

سینی‌های مش (Mesh Cable Trays) و سینی‌های کابل (Solid Cable Trays) هر دو برای مدیریت و پشتیبانی از کابل‌ها در تأسیسات مختلف استفاده می‌شوند، اما هر کدام دارای مزایا و معایب خاص خود هستند. در ادامه، عیوب سینی‌های مش نسبت به سینی‌های کابل به تفصیل آمده است:

  • حفاظت کمتر در برابر عوامل خارجی

آسیب‌های فیزیکی: سینی‌های مش به دلیل ساختار باز خود، کابل‌ها را کمتر از سینی‌های کابل در برابر آسیب‌های فیزیکی مانند ضربه، برخورد اشیاء و غیره محافظت می‌کنند.

محیط‌های خورنده: در محیط‌های خورنده یا با گرد و غبار زیاد، کابل‌ها در سینی‌های مش بیشتر در معرض این عوامل قرار دارند.

  • محدودیت در کاربردهای خاص

محیط‌های با نیاز به حفاظت بالا: در محیط‌هایی که نیاز به حفاظت بالا از کابل‌ها وجود دارد (مانند محیط‌های صنعتی با مواد شیمیایی خطرناک)، سینی‌های مش ممکن است نتوانند به خوبی وظیفه خود را انجام دهند.

محیط‌های بهداشتی: در مکان‌هایی مانند بیمارستان‌ها یا صنایع غذایی که نیاز به سطح بالایی از بهداشت و تمیزی است، سینی‌های مش ممکن است گرد و غبار بیشتری را به خود جذب کنند و به سختی تمیز شوند.

  • حمایت کمتر از کابل‌ها

خم شدن کابل‌ها: سینی‌های مش به دلیل ساختار باز و فاصله بین سیم‌ها، ممکن است حمایت کمتری از کابل‌ها ارائه دهند و باعث خم شدن یا فشار بر روی کابل‌ها شوند.

کابل‌های سنگین: برای کابل‌های سنگین و با قطر بزرگ، سینی‌های مش ممکن است نتوانند حمایت کافی ارائه دهند و نیاز به تقویت بیشتری داشته باشند.

  • نصب پیچیده‌تر در برخی شرایط

اتصالات و لوازم جانبی: نصب و اتصالات سینی‌های مش ممکن است در برخی موارد پیچیده‌تر باشد، به خصوص زمانی که نیاز به تغییرات و انطباق با محیط نصب وجود دارد.

  • ظاهری کمتر منظم

ظاهر: سینی‌های مش به دلیل ساختار باز، ممکن است ظاهری کمتر منظم و زیبا نسبت به سینی‌های کابل داشته باشند که در برخی پروژه‌های معماری و طراحی داخلی مهم است.

پایان./

"تمامی حقوق مادی و معنوی محتوای این وب‌سایت، شامل متن، تصاویر و هرگونه اطلاعات دیگر، متعلق به شرکت ژیکاسه الکتریک است. هرگونه استفاده، کپی‌برداری یا بازنشر مطالب بدون اجازه کتبی، غیرمجاز بوده و پیگرد قانونی خواهد داشت."